Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


جایگاه دولت روحانی و اعتدالیون در دهلیز های قدرت حکومت اسلامی

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[26 May 2014]   [ رضا علوی]

دولت روحانی در کجای ساختار قدر ت قرار دارد ؟ مناسباتش با بیت رهبر ی ، روحانیون ، سپاهیان و اصلاح طلبان چگونه است ؟ چه بخش هایی از بلوک قدرت در پیشبرد امر توافق هسته ای همراه وی هستند و یا در تقابل با او قرار دارند ؟ و با چه انگیزه هایی ؟ (١)


مولفه ها و ویژ گی های ” اعتدال گری و اعتدالیون “:
در تابستان پیشین دولتی بر سر کار آمد که خود را دولت ” اعتدالی ” نامید . ” اعتدال ” یک مکتب سیاسی و آکادمیک و یک ایدیولوژی نیست ، حتی یک گفتمان سیاسی هم نیست ، بلکه فقط یک “روش و مشی ” در سپهر سیاست ایران می باشد .
تا کنون روحانی و همراهان و هم اندیشان اش تعریف منسجم ، و مشخصات روشنی از ” اعتدال و اعتدالیون ” ارایه نداده اند . کلی ترین تعریفی که روحانی در آغاز ریاست جمهوری‌اش در تابستان 92 بیان می دارد یک عام گویی شعار گونه انتخاباتی پر زرق و برق بیش نیست . این کلی گویی در شعا ر و شلختگی در مضمون مقولات سیاسی در جمهوری اسلامی پیشینه ای به بلندای عمر این جمهوری مقدس دارد . سلف خلف آقای روحانی ، آقای خاتمی ، شانزده سال پیش هرگز تعریف روشنی از ” اصلاح طلبی ” و مشخصات ” جامعه مدنی ” را ارایه نداد . جامعه مدنی را همان ” مدینه النبی ” ، و اصلاحات را ” شیوه منورخردمندان ولایت خواه ” معرفی کرد .
” اعتدال گرایی ” آنتی تز ” راست افراطی ” است . راست افراطی با راست سنتی متفاوت است . راست سنتی در ایران دارای پیشینه ای قدیمی است . اما راست افراطی پس از اتمام جنگ و آغاز ولایت خامنه ای زاده شد . راست افراطی و ولایت همزاد و هم دم یکدیگر اند . حیات “این ” به “آن ” گره خورده است . از هشت سال حضور دولت راست افراطی احمدی نژاد ، [ به ناگزیر] فرزندی از زهدان آن زاده شد به نام اعتدالیون . به همان گونه که از درون دولت راست سنتی عمل گرای هاشمی ، دولت اصلاحات خاتمی و سپس از دولت اصلاحات دولت راست افراطی احمدی نژاد وارد سپهر سیاست ایران شد . این حادثه ها یک پروسه طبیعی است.
بنابراین ” اعتدالیون ” از پیوند اصلاح‌طلبان و محافظه‌کاران به وجود می آیند که بتوانند در مقابل افراطیون سنگر خود را استوار حفظ نمایند . هرچند که شیوه اعتدال‌گرایی در برابر “افراط‌گرایی” قرار می‌گیرد و مشی اصلاح‌طلبی در برابر انقلابی‌گری به تقابل می ا یستد اما در انتها اعتدا لیون برآیند ائتلاف محافظه‌کاران معتدل و اصلاح‌گرایان میانه در سپهر سیاست ایران هستند.


براستی ویژ ه گی های شیوه ” اعتدالی ” چیست و” اعتدالیون ” چه کسانی هستند ؟
ویژ گی یکم : اعتدالیون برای تغییرات در جامعه رویکرد اصلاح‌طلبی را بر رویکرد انقلابی‌ ترجیح می‌دهند.
دوم : اعتدالیون در میدان گاه مبارزات سیاسی با سایر احزاب و نهاد های سیاسی شیوه “تعامل ” و “توافق” بین افراد و نیروها را بر می گزیند و از روش “تقابل ” و “درگیری” با آن‌ها گریزان هستند .
سوم : ” اعتدالیون ” مدعی هستند به “رایزنی با اندیشمندان ” و “همبستگی در میان خردمندان” پای بند می باشند . این دو مشخصه نیاز به یک پروسه و فرایند دارد . به باور آنان ، این ویژگی زمانی به وقوع می انجامد که پارامترها و المنت های”سیاست‌گذاریِ مدبرانه‌ ، تدبیر ، امید ، اخلاق و قانون گرایی ” موجود باشد . سنتز و ترکیب این ویژگی ها ، سازنده ” اعتدال گری و اعتدالیون ” می باشد . اما با این ساختار قدرت و وجود ولی فقیه چه گونه این دگردیسی انجام می شود , پرسشی است پایه ای و اساسی !! . پشت بند این ، پرسش دوم مطرح می شود که حتی در یک شرایط ایده ال ، هدف نهایی “سیاست” ، برای اعتدال‌گرایان چه می باشد ؟ این یک پرسش اساسی و چالش محوری برای ” اعتدالیون ” است . در پاسخ باید گفت که برقراری سازگاری میان “خواست دولت” و “خواست مردم” و کاهش شکاف بین دولت و ملت هدف اساسی یک ” دولت اعتدال گر ” است. اما آیا دره ژرف دولت و ملت با حضور این چنین ساختار قدرت و دهلیز های بیت ولایت ، با شیوه اعتدال گر ی اعتدالیون پر می شود ؟.
[ برای مطالعه بیشتر در زمینه " اعتدال گری و اعتدالیون " به مقاله " نگرشی بر اعتدال گری و اعتدالیون در سپهر سیاست ایران " ( ٢ ) از همین نگارنده مراجعه فرمایید . ]


روحانی قابله رهبر در پیشبرد زایمان بدفرمانی هسته‌ای
از صدارت روحانی حدود ٩ ماه می گذرد . گویا ماموریت اصلی دولت روحانی و همراهانش عبور از بحران هسته ای است . روحانی و یارانش می توانند قابله ای قابل در زایمان دیر رس بحران هسته ای باشند . به گمانم هردو [ دولت و بیت ] پی برده اند که تنها ره گذر از بحران اقتصادی کشنده [ حضور همزمانی تورم و رکود ] رفع تحریم ها و فروش نفت بیشتر در شرایط مناسبا ت دیپلماتیک کم تنش می باشد و تنها احتمال وقوع رفع تحریم ها همانا توافق هسته ای می باشد .
تا کنون به سه گونه کشورهای جهان با قوانین هسته ای برخورد کرده اند : همکاری ، نافرمانی هسته ای و بدفرمانی هسته‌ای . منظور از نافرمانی هسته ای همانا سرپیچی کاملا علنی و آشکار [ با پذیرش پرداخت هزینه های مربوطه ] می باشد مثل شیوه ی کره شمال . اما روش دیگری می باشد که ” گهی به نعل می زند و گاهی به میخ می کوبد” و ” کج دآر و مریز” به پیش می رود . در این روش حکومت ها در ظاهر نشان می دهند که به قوانین بین المللی هسته ای پایبند هستند اما در عمل به شکلی بد و ناقص آنرا اجرا می کنند. به این شیوه سرپیچی “بدفرمانی هسته ای ” می گو ییم . اینکه سرپیچی از قوانین بین المللی هسته ای شرافتمندانه بوده است یا مجرمانه ، مقوله ای است که “دا وری ” آن به مفاهیمی همچون “وطن خوا هی مسولانه ” و ” تعامل شرافتمندانه ” در یکسوی و ” استقلال اتویپانه !” و مبارزات ” ضد امپریالیستی رویا بافانه !” در سوی دیگر قرار دارد .
یکی از ویزه گی های جامعه ایران [ چه دربین بالایی ها و بلوک قدرت و چه در بین پایینی ها و مردمان ] نا هم گونی در “خواست ها و انگیزه ها ” می باشد .جامعه و حکومت نا همگون دارای رفتار نا همگون می باشد . رفتار نا همگون در جستجوی نقطه اعتدال و میانه می باشد که همانا در این مورد ” بدفرمانی ” می باشد نه ” نافرمانی ” . مثلن در مورد مردم ، حجاب و ” ‎آزادی های یواشکی زنان در ایران ” بد فرمانی است و در مورد حکومتیان شیوه ی پروژه توافق هسته یک بد فر مانی است.
رفتار دوپهلو و متناقض حکومت ایران ، باعث سردرگمی درباره ذات و هدف برنامه اتمی ايران شده است . حکومت ايران در برابر رفتارها، سياستها و تصميمات نهادهای بين ‏المللی، مانند شورای امنيت و آژانس بين ‏المللی انرژی اتمی قصد نافرمانی و سرپيچی ندارد وگرنه همچون کره شاملی اجازه بازديد، نصب دوربين، ارائه گزارش و انجام همکاری‏ های ديگری که مورد درخواست سازمان های بين ‏المللی بود را به طور کامل رد می کرد.
خصوصیات گيج ‏کنندگی «بدفرمانی هسته ای » این است که : اولن اپوزیسیون هم گیج و سر در گم می ماند . دوم اینکه در جبهه کشور های شش گانه هر چند که بی اعتمادی به ایران وجود دارد اما هنوز ایران را نا فرمان نمی گمارند . سوم اینکه در جبهه حکومتیان «بدفرمانی هسته ای » ایجاد گر حوزه و میدان گاهی گسترده از بد فرمانی می باشد که یک سوی افراطی آن زبان پرخاش گرانه احمدی نژاد و شیوه نا بخردانه سعید جلیلی می باشد و پاره ی اعتدالی آن زبان دیپلماسی ظریف و رو حانی می باشد .
یکی از کسانی که درک دقیق و زیرکانه ای از ” بدفرمانی هسته ای ” دارد ، همانا علی خامنه ای است و “نرمش قهرمانانه ” وی ترجمان مناسبی بر «بدفرمانی هسته ای ” می باشد .


رام کردن نظامیان سر کش
در این رزمگاه بازی بزرگان ! جبهه ا ی در حال جدال است که یک سوی آن نظامیان سر کش و زیاده خواه می باشند و سوی دیگر دولت روحانی . سپاهیان می توانند دولت را تهدید به فرو پاشی نمایند اگر سهم مناسبی به آنان واگذار نشود . گمان بر این است که سپاهیان پا فرا تر ازگلیم سرخ فام خود بر داشته و در تکاپوی تعیین و تکلیف جانشینی رهبری هم هستند . پس از اتمام جنگ ، سپاهیان باز گشته ، [ با تزهای هاشمی ] خود را ناجی ایران یافته و تافته جدا بافته انگاشته و خود رامعماران بافت قدرت اساسی پنداشته و زیاده خواهی پیشه کرده و به ارکان قدرت مالی و سیاسی دسترسی یافتند .
اما سپاهیان سر و ته یک کرباس نیستند ، به گمانم چهار طیف با چهار ساختار و انگیزه های متفاوت می توان در سپاه جست :
١- شاخه دلباختگان ایدیولوژی و ذوب شدگان در ولایت به رهبری نقدی : اینان مخالفان جدی دولت روحانی و توافق هسته ای هستند .
٢- شآخه شیفتگان موشکی و نظامی گری متعارف به رهبری جعفری : اینان نیز مخالف دولت روحانی و توافق هسته ای می باشند .
٣- شآخه اقتصا دیون و مقاطه کاران و بیزنس من های سپاه با پشتیبانی فیروز آبادی : که حجم عظیمی از قرار دادهای نفتی و عمرانی و ٢٢درصد از بورس تهران را در اختیار دارند . این شاخه طرفدار دولت روحانی وتوا فق هسته ای می باشند . اینان باج مناسبی از دولت می خواهند . اگر سهم خود را دریافت ندارند می توانند با همدستی شاخه های دیگر سپاه ، دولت روحانی را به زمین بکوبند یا حد اقل عقیم و نا زا نمایند . اینآن می دانند که با رفع تحریم ها موسسات مالی آنان رونق یافته و چرخ کارخانجات زنگ زده شان به حرکت در می آید . درآمدهای موسسات مالی که تحریم را دور می زدند برای آنان اندک است و پر دردسر . آنان به آرامش و امنیت دوران گذ ار به ” سرمایه داری میلیتاریستی ” نیازمندند نه به دردسر های دور زدن های نا امن و جنجالی . آنان در جستجوی تثبیت و تامین و هویت بخشی به ” سرمایه داری نظامی ” می باشند تا بدین گونه پایگاه های قدرت سیاسی را مستحکم کرده و دژ های اقتدار را فتح کرده و سپس در آتیه نزدیک نقش تعیین کننده ای در گزینش ” پیشوا ” داشته باشند .
٤- شاخه سپاه قدس و برو ن مرزی به رهبری سلیمانی : این شاخه طرفدار دولت روحانی وتوا فق هسته ای و مناسبات دیپلما تیک با غرب می باشند . اینان به دنبال هژمونی سیاسی و در رویای ایجاد امپرا توری تشیع اصولی در منطقه می باشند . پذیرش حکومت اسلامی ایران در مجامع بین المللی یعنی یافتن مشروعیت ایران در منطقه . در نتیجه مناسبات دولت ها با عمال حکومت اسلامی ایران حسنه می شود . سپاه قدس در دوران دولت احمدی نژاد به سبب مناسبات پر تنش ، بسیاری از پایگاه های خود را در منطقه از دست داد اما در دوران روحانی در حال ترمیم می باشند . مثلن در ماه های اخیر در لبنان ، حریری سید حسن نصراله را پذیرفته و گفتگو های مفصلی با وی داشته است . بی سبب نیست که رهبر “داعش ” نگران از نفوذ مجدد سپاه قدس به نامه نگاری به الظواهری دست زده و خواهان حمله به ایران شده است .
آشکار است که این چهار شاخه هم پوشانی دارند .


روحانی و روحانیت :
انتخابات ٩٢ , چهار جریان روحانیت را را به میدان جدل کشانید . هر چند که سه جریان از این چهار جریان کاندید مورد نظر آنان در انتخابات پیروز نشد , اما در ماه های پیش نظرات آنان در مورد دولت روحانی دگردیسی یافت و آشکار شد .
چهار جریان اصلی دردرون روحانیت در سه دهه پیش برای کسب و حفظ و تحکیم قدرت به رقابت بر خوا سته اند .
این چهار جریان عبارتند : عملگرایان، شریعتگرایان، موعودگرایان و ربانی سالاران . هر یک از این چهار جریان توسط یکی از روحانیون شناخته شده و با نفوذ نمایندگی می شود . خمینی بیشتر حامی عملگرایان و شریعتگرایان بود و خامنه‌ای بیتشر حامی موعودگرایان و ربانی سالاران. روحانیون ربانی سالار و شریعتگرا از حمایت خامنه‌ای بهره جسته و رانت‌ها و امتیازات خود را در این دوره حفظ کردند .
١- عملگرایان : اکبر هاشمی رفسنجان نماد روحانیت عملگرا می باشد . از ائتلاف کنندگان و حامیان روحانی در انتخابات ٩٢ بودند . هاشمی استاد روحانی می باشد . روحانیت عملگرا از دولت روحانی و توافق هسته ای حمایت می کنند .
٢- شریعتگرایان : نماد آن محمد یزدی می باشد . از موتلفه و گروه‌های همراه تشکیل شده اند . با روحانیت عملگرا در تقابل شدید هستند . از دولت روحانی و توافق هسته ای حمایت نمی کنند .
٣- موعودگرایان : محمد تقی مصباح یزدی ، جریان موعودگرایی را هدایت می کند . وی به عنوان واسطه‌ی میان جبهه‌ی پایداری و شارع مقدس عمل کرده و نماینده‌ی ارزش‌ها در این گروه است . موعودگرایان از حامیان پیشین احمدی نژاد در ٦ سال نخست صدارتش بودند . از دولت روحانی و توافق هسته ای حمایت نمی کنند . مصباح یزدی از منتقدین جدی روحانی می باشد و آشکارا به وی و برنامه های هسته ای اش می تازد .
٤- ربانی سالاران : به رهبری مهدوی کنی ؛ متشکل از بخشی از جامعه‌ی روحانیت مبارز و جامعه‌ی مدرسین قم می باشند . به اشرافیت روحانی باورمند . اگر مصباح یزدی و محمد یزدی به منافع کوتاه مدت روحانیت می اندیشند ، مهدوی کنی در محافظت از جمهوری اسلامی و تحکیم منافع قشرروحانیت دارای افق دید گسترده تری است . وی صنف روحانیت را تنها طبقه‌ی شایسته برای حکومت می داند و برای آن امتیازات اریستوکراتیک قائل می باشد. تا وقتی که منافع قشر روحانیت تضمین شود مهدوی کنی مشکلی با دولت ندارد. بحران اقتصادی و توافق هسته ای برای ربانی سالاران اهمیت حاشیه ای دارد .
در میان روحانیون ، خامنه‌ای بیش از عملگرایان و شریعتگرایان و موعودگرایان به ربانی سالاران نیاز دارد. او در طول دوره‌ی رهبری خویش بیش از همه به آنان امتیاز و باج و خراج داده است.


وحدت روحانی و اصلاح طلبان در سراشیبی احتضار
ائتلاف غیر رسمی ، نا نوشته و بدون پیشینه ای بین روحانی و اصلاح طلبان ، در انتخابات ٩٢ پیش آمد . به سبب اختلافات استراتژیکی و نبود سامانه یا حزب یکسان که هر دو را جریان را بپوشا ند ، هر آینه این اتحاد ضربه پذیر و شکننده خواهد بود . بزرگترین عاملی که می تواند این اتحاد کوتاه مدت را آسیب بزند عنا صر درونی هردو جریان می باشد . اختلافات در بین نیروهای میانه و موجود در جامعه و مردم عادی آشکار تر است . اصولگرایان در تشویق و تشدید شکنندگی‌های ائتلاف فعالند ، اما عنصر تعیین کننده محسوب نمی‌شوند.


دهلیز های قدرت هر روز سهمناک تر می شود .




=====================================

پی نوشت :

١این نوشتار ، با اندک ویرایشی ،  چکیده ی سخنرانی است که در ١٨ می جاری در پالتالک داشتم .



 

 

 

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶ - ۱۷ ژانویه ۲۰۱۸

ستون آزاد

+ بیانیه‌ی جمعی از نویسندگان، شاعران و هنرمندا ن ایرانی در سوئد 

+ نجفی، قالیباف را به استفاده از بودجه شهرداری تهران در انتخابات ریاست جمهوری متهم کرد 

+ تفكرى در باره وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ سکوت موقت فرهاد یزدی

+ فرهادی و هدیه تهرانی؛ اعتراض‌های سراسری و پرسش‌ها و پاسخ‌ها 

+ پاسپورت آلمانی در صدر رده بندی جهانی 

+ چرا ناآرامی‌های اخیر ایران به یک جنبش همگانی منجر نشد؟ شهیر شهید ثالث

+ جنگ دولت با زبان انگلیسی در مدارس ابتدایی سعید پیوندی

+ «مردم نگران کهریزک دیگری هستند» 

+ دعوت اتحادیه اروپا از ظریف برای گفت‌وگو در مورد «برجام» در روز پنج‌شنبه 

+ یک نماینده ارشد پارلمان آلمان «شکایتی رسمی» علیه هاشمی شاهرودی ارائه کرده است 

+ تایید خبر مرگ یکی از بازداشت‌شدگان در اوین؛‌ صادقی نسبت به وقوع «کهریزک دوم»‌ هشدار داد 

+ نگرانی یک عضو شورای شهر تهران از تکرار حوادث کهریزک 

+ گزارشی از تظاهرات همبستگی با مبارزات مردم ایران در استکهلم 

+ اگر به فساد هم‌اندازه حجاب حساس بودیم، اوضاع‌مان بهتر ‌می‌شد 

+ یادداشتی از محسن مخملباف: براى جوانى كه در خيابان با مردم سخن گفت محسن مخملباففیلمساز

+ نگاه تاجیکان به تحولات ایران BBC

+ آخوندهای درباری مواجب بگیر: مقدس یا نابود کننده اسلام؟ اکبر گنجی

+ ادامه بازداشت دانشجویان در ایران 

+ پرده آخر فرهاد یزدی

+ شلیک به ساختمان فرمانداری لنجان اصفهان 

+ اصلاح‌طلبان ایران در مورد اعتراض‌ها چه می‌گویند 

+ نسرین ستوده حقوقدانان و روشنفکران ایران را به حمایت از مطالبات مردم فراخواند 

+ پیشنهاد جعفر پناهی:‌ رفراندوم یا تظاهرات آزاد 

+ فراخون ملی برای شرکت در تظاهرات بزرگ ایرانیان ساکن بلژیک 

+ بیانیه همبستگی سوریه با قیام ملت¬های ایران 

+ اعلام پشتیبانی همبستگی جمهوری خواهان از مبارزات مردم ایران 

+ مناسبات سردار سپه و روحانیت  رضا علوی

+ مردم به روشنی می گویند جمهوری اسلامی نمی خواهند مهرداد درویش پور

+ ویژه گی ها و تفاوت ها  رضا علوی

+ مقاله ای از خانم دکتر شاهین/تهران 

+ نجات ایران فرهاد یزدی

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ ورشکستگی بازار ایدئولوژیک (2)  فرانسیس ساندرز

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت

+ مرز میان «فرار مغزها» و «قرار مغزها» وحید احسانی

+ جایگاه روابط عمومی در دوره مدرنیته مریم سبحانی فرد

+ ترامپ و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ آیا وجه اصلی «فرار مغزها» وجه «مکانی/جغرافیایی» آن است؟  وحید احسانی

+ اندیشۀ سیاسی چیست و به چه دردی می‌خورد؟ 

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن- برگردان آرش بصیرت

+ سایه اقتصاد بر سر سیاست. محسن رنانی

+ سوریه، کره شمالی و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ چگونه مشکلات سیاست خارجی را کاهش دهیم؟. محمود سریع القلم

+ ترامپ و دنیای پساحقیقت كن ويلبر

+ امکان تجزیه ایران؟ فرهاد یزدی

+ خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟! محمّد امینی

+ دل‌واپسانِ آزادی! جعفر پارساپور

+ همه پرسی برای تعیین سرنوشت نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ اعلان بی طرفی سپاه فرهاد یزدی

+ انتخابات سال 96 فرهاد یزدی

+ ترامپ و امنیت ملی ایران فرهاد یزدی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995