Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


درنکوهش از شرکت در انتخابات

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[16 May 2017]   [ محمّد امینی]


بار دیگر تب و تاب هرچهارسال یک بار برای شرط بندی به سود یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری ولایی ایران بالاگرفته است.
گمان نمی کنم که برای سکولار دموکرات های هوادار شرکت در انتخابات و رای «مشروط» به آقای روحانی نیز جای گفت و گو باشد که «انتخابات» ریاست جمهوری در ایران، از بنیاد فرایندی غیر دموکراتیک و تبعیض گرایانه است. این فرایند، به ویژه از هنگامی که در سال ۱۳۷۰، حجّت الاسلام غلامرضا رضوانی، نظارت استصوابی برای گذراندن کاندیداها را از سرند شورای نگهبان، بخشی از اصل نود و نهم قانون اساسی برشمرد، بیش از پیش غیردموکراتیک و تبعیض گرایانه تر شد.
برای کسانی که در سودای یافتن توجیهی خردمندانه و پذیرفتنی برای پشتیبانی از یک کاندیدا در یک کارزار سراپا آلوده با تبعیض در چهارچوب ماندگاری یک نظام دینی هستند، «شرایط خطیر ایران» و سخنان خنکی که دست پخت فراهم سازندگان همان «شرایط خطیر» است، نمی تواند و نباید پذیرفتنی باشد. راستی این است که جمهوری ولایت فقیه، از همان نخستین ماه های آغاز زندگی و پس از اشغال سفارت ایالات متّحد آمریکا و دمیدن در بوق و کرنای صدور انقلاب اسلامی و ویران سازی اسرائیل و یاوه هایی از این دست، روزی و ماهی و سالی نیست که ایران را در «شرایط خطیر» و بحرانی قرار نداده باشد. راستی این است سفر از بحران به بحرانی تازه، بخشی از ذات ولایت فقیه و یکی از راه های ماندگاری آن است.
این نیز نمی تواند پذیرفتنی باشد که در یک نظام از بنیاد غیر دموکراتیک و تبعیض گرا، پیشینه‌ی رفتار یک کاندیدا را در برابر رفتار کاندیدای دیگری که او نیز از سرند نظارت استصوابی گذشته و در اصول و اندیشه از همان سرشت است نهاد و مقایسه‌ی این دو پیشینه را بهانه کرد و گفت فلانی که در کشتار تابستان ۱۳۶۷ دست داشته، ناپذیرفتنی تر از بهمانی است که در آن تابستان در جایگاهی نبوده که اوامر آیت الله خمینی را اجرا کند. هرچند که بهمانی تا به امروز نه آن کشتار را محکوم کرده و به این پاسخ داده که چرا یکی از شرکت کنندگان درآن کشتار را به وزیری دادگستری نشانده است.
پس باید توجیه یا دلیل خردمندانه‌ی دیگری یافت شود. من از شمار کسانی نیستم که پشتیبانی از یک کاندیدای پایبند به یک نظام غیر دموکراتیک را در هر شرایطی نادرست بداند. به داوری من، در شرایطی که آن کاندیدا با یک جنبش یا خواست اجتماعی که به سود جامعه، آینده دموکراسی، سکولاریسم و حقوق بشر باشد، همراهی و همسویی کند، می توان به پشتیانی مشروط از آن کاندیدا برخاست. دراین راستا نیز می توانم به سه نمونه‌ی تاریخی اشاره کنم.
در آن جنبش اجتماعی که به گزینش آقای خاتمی در دوم خرداد ۱۳۷۶ انجامید، بسیاری از سکولار دموکرات ها به این جنبش پیوستند و به گزینش آقای خاتمی و جنبش اصلاحات دل بستند و آن جنبش دستاوردهایی هم درپی داشت. بگذریم که به شکرانه ناتوانی رهبرانش، خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود.
در سال ۱۳۸۸، آقای کرّوبی نماد جنبشی برای تغییر قانون اساسی شد و سپس خانم رهنورد و آقای موسوی هم که تنها از اصلاح یا «اجرای بی تنازل قانون اساسی» سخن می گفتند، همراه کرّوبی، رهبران نمادین جنبشی شدند که به جنبش سبز نام آور شد و شوربختا که این نیزدولتی مستعجل ولی پیامدهایی ماندگارتر از جنبش اصلاحات داشت.
چهارسال پیش، مردم ایران دربرابر گزینش دیگری قرار گرفتند. هشت سال پس سیاست های جنون آمیز آقای احمدی نژاد و پس از سال ها تحریم جانسوز و شکننده که بر رگ رگ زندگی مردم ایران تاثیر نهاده بود و در شرایطی که برخی از دولت ها و نیروهای بین المللی خواهان دخالت نظامی برای جلوگیری از دستیابی ایران به جنگ افزار هسته ای بودند، آقای اوباما و سران دولت های اروپایی، دری را برای کاهش تشنج با ایران و پایان دادن به بخش مهمّی از تحریم ها گشودند. آقای روحانی با این نوید به کارزار انتخاباتی پیوست که به تحریم ها پایان خواهد داد و با دولت های تحریم کننده کنار خواهد آمد. در آن هنگام که به گفته‌ی محمّد تقی بهار، عقاب جنگ بال های خود را برسر مردم بخت برگشته ایران بگشوده بود، بخش بزرگی از سکولار دموکرات های ایران، با اکراه و غرولند، گزینش آقای روحانی را به سود منافع ملّی ایران برآورد کردند. راستی هم این است که ایران به برجام دست یافت و بیم جنگ کاهش پیدا کرد و شوربختا که آقای روحانی هم، پس آزاد ساختن پول های توقیف شده‌ی ایران، به مانند تدارکچی پیشین، دم فروبست و فرصت تاریخی را برای بهبود بی برگشت روابط ایران با دنیای غرب از دست داد و کمر به اجرای اوامر رهبر بست.
توجیه خردمندانه و پذیرفتنی برای پشتیبانی از آقای روحانی در این دور از انتخابات چیست؟ این که او رسماً و شخصاً در کشتار تابستان ۱۳۶۷ دست نداشته است؟ مگر بزرگ ترین بحرانی که ایران امروز با آن روبه رو است، دادن امتیاز برای شرکت نداشتن در یک کشتار تاریخی است که بسیاری از پیرامونیان همین آقای روحانی نیز درآن شرکت داشته و یا از آن آگاهی می داشته اند؟ آیا او نماد و نشانی از برآمدن یک جنبش اجتماعی در راستای دست کم گشایش سیاسی جامعه است؟ آیا از رفتار چهارسال گذشته‌ی او، نشانی می توان یافت که گواه پایبندی یا پشتیبانی او از پاره ای خواست های پایه ای حقوق بشری در ایران باشد؟
انگیزه‌ی یک انسان هواداد سکولار دموکراسی و حقوق بشر برای شرکت در انتخاباتی که گزینش در یک ساختار ضد دموکراتیک، دینی و تبعیض گرا است، باید برپایه‌ی رهیافت برای یک جریان نیرومند اجتماعی و یا پاسخ به یک جریان بین المللی باشد که منافع ملی همه مردم ایران تهدید می کند و نه گزینش میان بد و بدتر.
جمهوری اسلامی در درازای سی و اندی سال و از جمله در همین چهارسال ریاست جمهوری آقای روحانی، با ادامه‌ی ماجراجویی در کشورهای خاورمیانه، با ادامه‌ی جنگ افروزی دینی و قومی در پیرامون ایران، با پافشاری در پشتیبانی از گروه های جنگ افروز و تروریست مسلمان شیعی دربرابر گروه های جنگ افروز و تروریست مسلمان غیرشیعی، با همسو کردن منافع ملی ایران با رژیم اسد و هوتی های یمن و حزب الله لبنان و هرکس که سودای شرکت در یک سوی جنگ مذهبی خاورمیانه را دارد، ایران را در آستانه‌ی پرتگاهی نهاده که چشم انداز نزدیک آن، جنگ و چند پارچگی ایران است.
در هیچ دوره‌ی دیگری در تاریخ ایران مدرن، خطر دخالت نظامی و از هم پارگی ایران به این پایه نبوده است. ولایت فقیه دست کم در یک کار پیروزمند بوده و آن، متّحد کردن کشورهای عرب اهل سنّت با اسرائیل و بیشتر کشورهای غربی در صف آرایی سیاسی و اقتصادی در برابر ایران است. این صف آرایی می رود تا چهره ای نظامی بیابد.
سکولار دموکرات های ایران در این کارزار انتخاباتی کدام کاندیدا را می شناسند که به روشنی چنین بحرانی را دریافته باشد و پایان دادن به ماجراجویی های منطقه ای و شرکت در جنگ های محلّی مذهبی و قومی خاورمیانه را برای کاهش یاا پایان دادن به این بحران وعده دهد، تا شاید دست کم آن «وعده»، توجیهی پذیرفتنی و خردمندانه برای پشتیبانی از او باشد؟ آن ها که ژرفای بحران ایران امروز را دریافته اند، می دانند که در این کارزار انتخاباتی، اسب دونده که به جای خود، قاطر چلاقی هم ندارند که برآن شرط بندی کنند!
در این انتخابات نباید شرکت کرد. پشتیبانی از آقای روحانی، بازی در زمین حکومت تبعیض گرای دینی است که ایران را به سوی جنگ و چند پارچگی می کشد.

محمّد امینی
سه شب پیش از انتخابات ۱۳۹۶

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۲۱ فوریه ۲۰۱۸

ستون آزاد

+ چارک‌های توسعه محسن رنانی

+ نامه سرگشاده یک کنشگرمدنی به احمد توکلی - عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام: تنها در عربستان، عراق و اسرائیل به دنبال دزدها، مفسدان و دشمنان ایران نگردیم! کوروش برارپور

+ سردرگمی رژیم فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران اسیرآنارشیسم سیاستگذاری دکتر محسن رنانی

+ واکنش یک کنشگر مدنی به عذرخواهی محمدرضا عارف(نماینده مردم تهران در مجلس) از مردم ایران! کوروش برارپور

+ آینده چراغ راه گذشته دکتر شیرزاد کلهری

+ قدیانی: اصلاح‌طلبان بیش از این با خامنه‌ای مصالحه نکنند 

+ عشق و فلسفه در گفت‌وگو با موسی اكرمی 

+ آیا نظام وارد فاز فروپاشی شده است ؟ رضا علوی

+ کنشگر مرزی و ظرفیت‌هایش برای تغییر بهمن احمدی‌امویی

+ نظام¬های سیاسی بیمار طی چه فرایندی به بن بست¬های استراتژیک، اضمحلال، فروپاشی و نابودی می رسند؟ کوروش برارپور

+ کروبی، وضعیت امروز ایران را نتیجه مستقیم سیاست‌های خامنه‌ای دانست 

+ دوره ی تکرارِ اعتراضات مدنی و آشوب های خیابانی در ایران و زمان دو برابر شدنِ آنها از لحظه ی فراجهش ناگهانی تا جهش کامل شان چقدر است؟‎ کوروش برارپور

+ مواجهه ایرانی‌ها با غرب چگونه باید باشد؟ باید از فرق سر تا نوک پا غربی شویم؟ امیر سلطان‌زاده

+ نخبگان یا مردم؛ محور توسعه کدام است؟ 

+ ده‌ها وکیل خواستار پذیرش پرونده بازداشتی‌های اخیر در ایران شدند 

+ صادقی: یکی از کسانی که در زندان فوت کرد، از خوراندن قرص به زندانیان خبر داده بود 

+ بیانیه‌ی جمعی از نویسندگان، شاعران و هنرمندا ن ایرانی در سوئد 

+ نجفی، قالیباف را به استفاده از بودجه شهرداری تهران در انتخابات ریاست جمهوری متهم کرد 

+ تفكرى در باره وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ سکوت موقت فرهاد یزدی

+ فرهادی و هدیه تهرانی؛ اعتراض‌های سراسری و پرسش‌ها و پاسخ‌ها 

+ پاسپورت آلمانی در صدر رده بندی جهانی 

+ چرا ناآرامی‌های اخیر ایران به یک جنبش همگانی منجر نشد؟ شهیر شهید ثالث

+ جنگ دولت با زبان انگلیسی در مدارس ابتدایی سعید پیوندی

+ «مردم نگران کهریزک دیگری هستند» 

+ دعوت اتحادیه اروپا از ظریف برای گفت‌وگو در مورد «برجام» در روز پنج‌شنبه 

+ یک نماینده ارشد پارلمان آلمان «شکایتی رسمی» علیه هاشمی شاهرودی ارائه کرده است 

+ تایید خبر مرگ یکی از بازداشت‌شدگان در اوین؛‌ صادقی نسبت به وقوع «کهریزک دوم»‌ هشدار داد 

+ نگرانی یک عضو شورای شهر تهران از تکرار حوادث کهریزک 

+ گزارشی از تظاهرات همبستگی با مبارزات مردم ایران در استکهلم 

+ اگر به فساد هم‌اندازه حجاب حساس بودیم، اوضاع‌مان بهتر ‌می‌شد 

+ یادداشتی از محسن مخملباف: براى جوانى كه در خيابان با مردم سخن گفت محسن مخملباففیلمساز

+ نگاه تاجیکان به تحولات ایران BBC

+ آخوندهای درباری مواجب بگیر: مقدس یا نابود کننده اسلام؟ اکبر گنجی

+ ادامه بازداشت دانشجویان در ایران 

+ پرده آخر فرهاد یزدی

+ شلیک به ساختمان فرمانداری لنجان اصفهان 

+ اصلاح‌طلبان ایران در مورد اعتراض‌ها چه می‌گویند 

+ نسرین ستوده حقوقدانان و روشنفکران ایران را به حمایت از مطالبات مردم فراخواند 

+ پیشنهاد جعفر پناهی:‌ رفراندوم یا تظاهرات آزاد 

+ فراخون ملی برای شرکت در تظاهرات بزرگ ایرانیان ساکن بلژیک 

+ بیانیه همبستگی سوریه با قیام ملت¬های ایران 

+ اعلام پشتیبانی همبستگی جمهوری خواهان از مبارزات مردم ایران 

+ مناسبات سردار سپه و روحانیت  رضا علوی

+ مردم به روشنی می گویند جمهوری اسلامی نمی خواهند مهرداد درویش پور

+ ویژه گی ها و تفاوت ها  رضا علوی

+ مقاله ای از خانم دکتر شاهین/تهران 

+ نجات ایران فرهاد یزدی

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ ورشکستگی بازار ایدئولوژیک (2)  فرانسیس ساندرز

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995