Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


اعلان بی طرفی سپاه

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[21 Mar 2017]   [ فرهاد یزدی]

- هژدهم مارس 2017

نوروز پیروز
سیاست هر حکومت منطقی در جهان، در راستای منافع ملی قرار دارد. در این مورد، تفاوتی میان رژیم دمکرات و یا خودکامه وجود ندارد. هرچند نظام خودکامه منافع رژیم را بر منافع کشور، برتر می داند، اما همزمان درک می کند که هرچه کشور یعنی سرزمینی که آن رژیم برآن پایگاه قرار داده، از ثبات داخلی، شکوفائی اقتصادی، رضایت عمومی برخوردار باشد، منافع رژیم نیز دراز پایه خواهد ماند. در این مورد نمونه شوروی و چین پیش روی ماست. شوروی گسترش کمونیسم در جهان را از دید منافع ملی برآورد می کرد تا ایدئولوژی و هر کجا که لازم می دید، این دومی بود که قربانی منافع ملی شوروی می گردید. از سوی دیگر رژیم های خودکامه با دید منافع آنی و یا گرفتار شده در چنبر ایدئولوژی، قادر به درک منافع ملی نیستند و از آن رو به پایگاه حکومتی خود آسیب می رسانند. نظام اسلامی و پویندگان آن از این قسم خودکامگان هستند که بدنبال منافع آنی، امکان دسترسی به منافع درآزمدت و منافع ملی را فدا کرده و همزمان خود را در بن بست قرار می دهند. کسی برای سرنوشت شوم نظام اسلامی دلسوزی نمی کند. بدبختی در این است که سرنوشت ایران با سرنوشت نظام بهم گره خورده اند و ایران در بهترین حالت نیز نمی تواند از بلایای آن در امان باشد.
گرچه آینده ایران در درازمدت نویدبخش می باشد و از دل این سیه روزی، ایرانی نو همراه با حکومتی دمکرات زاده خواهد شد که شرایط برای تبلور توانائی های ملت که بسیار بیش از برآورد امروزی می باشد، آماده خواهد گردید، در آینده نزدیک می تواند با تهدیدهای مخوفی روبرو گردد. نخست باید واقعیت ها را در نظر گرفت. نظام اسلامی مرده است یعنی قادر به حل حتا ساده ترین مساله نیز نمی باشد. از هنگام به قدرت رسیدن نظام اسلامی به اندازه ای جنایت، بی قانونی و فساد در جامعه رواج یافت که به امری عادی بدل شد. یعنی از نظر سردمداران نظام چنان تعبیر گردید که امور باید این چنین باشد. اما از نظر ملت دیگر زمانی باقی نمانده است. ملت آماده دادن مهلتی دیگر به رژیم نیست. این رژیم باید از صحنه خارج گردد یا با شورش و خون ریزی و یا با مسالمت. امید اصلاحات از درون رژیم، در اندازه ای که بتواند با مشکلات پنجه دراندازد، امیدیست بیهوده. بهترین تحولی که از درون نظام می توان انتظار داشت، ایجاد مرحله گذر از این رژیم می باشد. چنین مرحله ای می تواند هم وسیله ی نظامیان به طور مستقیم و یا غیر نظامیان (معمم و مکلا) با همراهی نیروهای مسلح شکل گیرد. هردو شکل به حمایت ملت نیاز دارد تا به خیزش گسترده عمومی بدل نگردد. به سخن دیگر هر تحولی که به طور آشکار اعلان نکند که در آینده نزدیک هدف آن جایگزین کردن نظام اسلامی به حکومت اراده ملی است، محتوم به شکست است.
شکل سیاسی گذر، همانند تحولات شوروی در دوران گورباچف می باشد. یعنی طی مسیر گذار از دل بخشی از هیئت حاکمه. این بخش و یا این گروه که خود در ایجاد نظام اسلامی شرکت مستقیم داشتتند و به احتمال زیاد در تمامی جنایات آن شریک و یا دستکم چشم بر روی آن پلیدی ها بستند، اکنون به این نتیجه رسیده اند که دوام آن بیش از این امکان پذیر نیست. شاید هم مانند گورباچف تلاش می کنند که تا آنجا که ممکن است دوام نظام را کش دهند. هرچند مانند گورباچف آگاه بودند و هستند که هرگونه تلاشی بیهوده است. هر تلاش در راه اصلاحات و یا دستکاری در ساختار نظام، چون با طبیعت نظام بیگانه است، به ناچار به فروریختن کل آن منجر خواهد شد. البته برای اینکه چنین تحولی با مسالمت شکل گیرد، از ابتدا نیاز به پشتیبانی نیروهای مسلح دارد. مسیر تحولات در داخل نیروهای مسلح و به ویژه سپاه پاسداران، یا چشم امید نظام برای ماندن در قدرت، از انتخابات سال 88 تا کنون در راه دور شدن از محافظه کاران که بدور رهبر نظام گرد آمده اند و همچنان بر چرخیدن در بر پایه ی سابق اصرار می ورزند، می باشد. غریبه های تحمیلی به نیروهای مسلح تا اندازه زیاد کنار گذارده شده اند که سه چهره مشخص آنان نماینده رهبر، رئیس اطلاعات سپاه و فرمانده بسیج همراه با فرمانده کل ستاد نیروهای مسلح هستند. تصفیه بعدی کنار گذاردن سپاهیان شریک با جنایتکاران و فاسدین مالی می باشد که باید هرچه زودتر و به طور آشکار انجام گیرد تا مقداری از نفرت ملت نسبت به سپاه کاسته گردد. شاید این مشگل ترین مرحله دگردیسی سپاه باشد.
شکل نظامی گذر از رژیم اسلامی، پیوستن مستقیم سپاه به ملت و به تبع آن ارتش برای همه پرسی در مورد جایگزین نظام اسلامی می باشد. این شکل کوتاه ترین و با احتمال کم ترین خون ریزی و شورش می باشد. نباید این شکل را با کودتای نظامی اشتباه کنیم. کودتای نظامی برای حفظ رژیم اسلامی امکان ناپذیر است. اگر سپاه می توانست به سود نظام برای از میان برداشتن مخالفان و یا به سود نهاد خودش کودتا نماید، بدون تردید در سال های گذشته دست به چنین اقدامی می زد. حتا در دورانی که سپاه دست می شکست و چشم درمی آورد، امکان و شجاعت چنین اقدامی را نداشت. در تمامی این دوران اتحاد ملت و ارتش، بر قدرت نظامی و انسجام سپاه می چربید. در شرایط کنونی به مراتب وزنه ی ملت را افزایش داده و از این رو اتحاد ملت و ارتش، به مراتب از هر دوره ای در نظام اسلامی بالاتر بوده است. به سخنان فرمانده سپاه توجه کنیم که بخشی گله گذاری و بخشی یاری رساندن به کشاورزی کشور می باشد. سخنانی که از آن بوی قدرت نمائی به مشام نمی رسد. حتا می توان این سخنان را به نوعی دعوت از ملت برای خیزش برعلیه نظام تعبیر کرد. بسیار مشابه اعلامیه بی طرفی ارتش در 22 بهمن 57 می باشد. ما به درختکاری مشغولیم و تفنگ خود را با بیل جانشین کرده ایم. همان طور که ارتش در سال 57 خود را مختار و یا قادر به رویاروئی با ملت نمی دید، امروز نیز سپاه به همان وضعیت گرفتار شده است. باید از چنین تحولی استقبال کرد و وطن پرستی سپاه را ستود.
با عملی نبودن کودتا در برابر ملت برای حفظ رژیم، راه دیگری که پیش رو می باشد، کشاندن ملت وسیله ی رژیم به جنگ ناخواسته ی دیگر است که فاجعه ای برای ایران خواهد بود. هرچند برای نظام امکان "فاجعه برای ایران" عامل بازدارنده ای نیست، اما بنظر نمی رسد که سپاه و ارتش، نظام را در راه خودکشی ایران همراهی کنند. ممکن است برخی از عوامل تندرو دست به حرکات خودسرانه در این راه زنند، اما بدنه سپاه و برخی از فرماندهان مطرح، سد بزرگی در این راه هستند. امکان دیگر در حالت تلاش برای حفظ رژیم، دو تکه شدن در سپاه است. بخش بزرگ تر به ملت و ارتش خواهند پیوست و بخش دیگر ممکن است حتا با مقاومت مسلحانه در راه پیشبرد هدف خود به نبرد بپردازند. هردو گذیدار آخر به خون ریزی قابل حذر بدل خواهند شد که بسود ایران و ملت نیست. اما پیروزی برای نیروهای تندرو نیز بدست نخواهد آورد و باعث انحلال نهاد سپاه پاسداران خواهد شد. دیگر بیش از این نمی توان ملت ایران را در قیدوزنجیر نظام اسلامی با ایدئولوژی بسیار عقب افتاده و بشدت فاسد، نگاه داشت. اکنون ملت ایران باید از این که جامعه بطور کامل آماده گذر از نظام اسلامی می باشد و سپاه پاسداران نیز اعلان بی طرفی کرده است، کمال استفاده را کرده و انتخابات آینده را به همه پرسی برای تعین سرنوشت نظام، بدل نماید.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



پنجشنبه ۲ آذر ۱۳۹۶ - ۲۳ نوامبر ۲۰۱۷

ستون آزاد

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت

+ مرز میان «فرار مغزها» و «قرار مغزها» وحید احسانی

+ جایگاه روابط عمومی در دوره مدرنیته مریم سبحانی فرد

+ ترامپ و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ آیا وجه اصلی «فرار مغزها» وجه «مکانی/جغرافیایی» آن است؟  وحید احسانی

+ اندیشۀ سیاسی چیست و به چه دردی می‌خورد؟ 

+ هنر گفت و گو ـ آرک دیلی با ساسکیا ساسِـن- برگردان آرش بصیرت

+ سایه اقتصاد بر سر سیاست. محسن رنانی

+ سوریه، کره شمالی و نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ چگونه مشکلات سیاست خارجی را کاهش دهیم؟. محمود سریع القلم

+ ترامپ و دنیای پساحقیقت كن ويلبر

+ امکان تجزیه ایران؟ فرهاد یزدی

+ خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد؟! محمّد امینی

+ دل‌واپسانِ آزادی! جعفر پارساپور

+ همه پرسی برای تعیین سرنوشت نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ اعلان بی طرفی سپاه فرهاد یزدی

+ انتخابات سال 96 فرهاد یزدی

+ ترامپ و امنیت ملی ایران فرهاد یزدی

+ اتحاد ترکیه با عربستان فرهاد یزدی

+ تلاش در راه کاستن از تنش با عربستان فرهاد یزدی

+ اراده ملی = آشتی ملی  فرهاد یزدی

+ به سوی افزایش تنش فرهاد یزدی

+ پيش‌دبستاني و آموزش با زبان مادري محور توسعه عدالت آموزشي دکتر محسن رنانی

+ تجزیه در منطقه و نقش ایران فرهاد یزدی

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت دوم) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ روایت مختصری از نوجوانی (قسمت اول) داوید لوبروتون برگردان آریا نوری

+ فراز پدیده ملت در سیاست ایران فرهاد یزدی

+ روند تحولات سپاه فرهاد یزدی

+ ما و نان گندم نما و جو فروش دکتر محسن رنانی

+ "منافع مشترک" نیرنگی کهنه! خیانتی پویا! علی صدارت

+ خلاء قدرت در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ خطای بزرگ سیاستی دکتر محسن رنانی

+ آماده سازی سپاه پاسداران برای پر کردن خلاء قدرت فرهاد یزدی

+ لیبرالیسم و مسألۀ عدالت نگاهی به سیر ظهور لیبرالیسم و نولیبرالیسم در جهان و ایران گفت و گو با موسی اکرمی

+ جنبش برای دموکراسی یا سرنگونی؟ دکتر همایون مهمنش

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم – بخش سوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش دوم فرهاد یزدی

+ تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش نخست فرهاد یزدی

+ انقلاب منابع آشکار در هزاره سوم: چالش‌ هستی‌شناختی اطلاعات غلامرضا سالارکیا

+ باروری مساعدتی، فناوری‌های ژنتیک و ژنومیک، و زندگی خانوادگی مارتین ریچاردز / ترجمۀ: محمد معماریان

+ حادثه ای بی سابقه در پایگاه نوژه و تحول بزرگ در خاورمیانه  رضا علوی

+ جامعه شناسی، انسان شناسی، مردم شناسی محمد الیاس قنبری

+ کیمیا علیزاده؛ وقتی با مدال المپیک به خانه برگردد 

+ طلای حسن یزدانی باعث ۱۰ پله صعود کاروان ورزش ایران شد 

+ چرا از افراد موفق متنفریم؟ ترجمه زینب آرمند

+ محور روسیه - ترکیه فرهاد یزدی

+ راز کشتار تابستان ۶۷ در زمستان ۵۷ نهفته است  رضا علوی

+ کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه: تخیلاتی با منابع مجعول رضا مرادی غیاث آبادی

+ پاسخ دکتر وکیلی به نقد رضا مرادی غیاث‌آبادی بر کتاب اسطوره‌شناسی آسمان شبانه دکتر وکیلی

+ ادامه دسیسه برای انحلال ارتش فرهاد یزدی

+ هشداری به ارتش فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران در آستانه بن بست/ دولت ابزار لازم برای خروج از رکود را ندارد/ از فرصت برجام برای سرمایه‌گذاری استفاده نشد محسن رنانی

+ کودتا در عصر نوین فرهاد یزدی



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995