Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


اتحاد ترکیه با عربستان

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[25 Feb 2017]   [ فرهاد یزدی]

– بیست و سوم فوریه 2017

مرزهای قراردادی خاورمیانه عربی، امکان ندارد که بتواند به صورت آنچه پس از جنگ نخست جهانی طراحی شد، برگردد. البته پاره ای از آنان بهمان صورت پیشین باقی خواهند ماند. اما این امکان که تمامی مرزها همچنان برقرار و مورد تائید جامعه جهانی و سازمان ملل قرار گیرند، امکان پذیر نیست. شاید عربستان سعودی بزرگ ترین سرزمینی باشد که در آینده نزدیک با حمایت به تقریب همه ی قدرت های جهانی و منطقه، از چنین سرنوشتی به دور ماند. اما خط کشی مرزهای لیبی، سوریه، عراق و یمن، هنوز نیاز به زمان دارد تا تثبیت گردند. برخلاف دنیای پس از جنگ جهانی نخست، این بار بازیگران متعددی افزون بر قدرت های درجه یک جهانی (آمریکا، روسیه، اتحاد اروپا و در درجه پائین تر چین) مانند ترکیه، ایران، عربستان، اسرائیل، اقلیم کردستان و پاکستان و گروه های غیر دولتی با قدرت تاثیر گذاری نظامی، در این بده و بستان نقش قابل ملاحظه ای بازی می کنند.
نظام اسلامی واسطه نزدیکی آشکار اسرائیل و عربستان گردید. گرچه این دو با یکدیگر سال ها دارای روابط اطلاعاتی و رایزنی سیاسی بودند، دستکم عربستان به شدت محافظه کار خواستار پنهان نگاه داشتن این مطلب بود و اسرائیل نیز بخاطر طرف مقابل، تلاشی در آشکار کردن آن نمی کرد. مداخله و تهدید های رژیم اسلامی در عربستان و سرزمین های زیر نفوذ آن و یا به سخن دیگر متحد آن حکومت (کویت، قطر، بحرین، امارات، اردن و یمن) و ترکتازی در سوریه و عراق، وسیله، انگیزه و بهانه ی ایجاد روابط مستقیم و آشکار میان عربستان سعودی و اسرائیل گردید. اسرائیل با دسترسی بیش تر به امکانات اطلاعاتی عرب ها افزون بر پایگاه های خود در جمهوری آران (آذربایجان) و اقلیم کردستان، با سادگی بیش تر می تواند بر ایران، سوریه و عراق تاثیر گذار باشد. همزمان نفوذ عربستان و اسرائیل بر سیاست داخلی آمریکا و هدایت آن به سوی هدف های دلخواه، اکنون به مراتب بر دوران اوباما برتری یافته است. عربستان رابطه ی میان روسیه، ترکیه و اسرائیل را سریع تر بهبود بخشید. در این که روسیه و ترکیه در سوریه دارای منافعی بودند که آنان را دیر یازود به سوی همراهی می راند، تردیدی نمی باید کرد. اما عربستان توانست هر دو حکومت را با به رسمیت شناختن امتیازهای طرف دیگر، به متحد بدل کند. ترکیه مساله ای در مورد پایگاه آینده روسیه در سوریه در خاک و در دریای مدیترانه ندارد و بهمین ترتیب، روسیه نیز از اشغال سرزمین های کرد نشین سوریه (وتا مقداری در عراق) وسیله ی ترکیه، مخالفت نخواهد کرد. به رسمیت شناختن منافع تاثیر گذاران در تحولات آینده سوریه بهمراه خط کشی سیاسی قومی و مذهبی که پس از درگیری جنگ داخلی در آن واحد سیاسی پیشین قوام گرفته، چاره ای بجز تجزیه و بدل کردن آن به دو واحد سیاسی سنی (وسیع تر) و شیعه همراه با بیش تر مسیحیان باقیمانده (کوچک تر)، باقی نمی گذارد. گذیدار دیگری وجود ندارد. مدل فدراتیو مانند لبنان که منجر به جنگ داخلی و بی ثباتی بیش از چهل سال گردید، تجربه موفقی را نشان نداد. نباید از یاد برد که در جنگ داخلی سوریه چنان جنایاتی اتفاق افتاد که امکان زندگی دوباره مذهب های گوناگون در کنار یکدیگر را تا سال ها در آینده منتفی خواهد کرد. بخش سنی آنچه که سوریه نامیده می شد، زیر نفوذ ترکیه و عربستان خواهد ماند و بخش شیعه آن مجبور است به طور کامل به روسیه تکیه کند. اتحاد همه ی کشورهای تاثیر گذار بر علیه ایران، چنان شدت گرفته که ترکیه بدون هیچ ملاحظه ای به شدت نظام اسلامی حمله می برد و عربستان از اعزام نیروی نظامی به سوریه در مقابله برای خنثی کردن اقدامات احتمالی رژیم، سخن می راند. در مقابله، وزیر خارجه رژیم در نقش یک مصلح جهانی از "ناسپاسی" ترکیه گله کرده و بیاد آنان می آورد که در شب کودتا در آن کشور، او تا صبح بیدار مانده بود.
نظام اسلامی، پس از فدا کردن میلیاردها دلار و رانده شدن به انزوای سیاسی و دادن بیش از هزار کشته ایرانی (تعداد کشته های حزب الله و پاکستانی و افغانی ارسال شده وسیله ی نظام اسلامی روشن نیست) در نهایت نیاز خواهد شد که دست و پای خود را جمع کرده و با سرافکندگی بدون دست آورد قابل ملاحظه ای، از آن سرزمین خارج گردد. بالاترین سهم گذار، کوچک ترین سهم را از سوریه ویران شده به دست خواهد آورد. دشمنی ماندگار سنی مذهب های منطقه که مدت ها بود رو به فراموشی می گذارد، تا سال ها ایران شیعه را تعقیب خواهد کرد. با این حال عقب نشینی از سوریه که با ایران مرز مشترک ندارد و هرچه زودتر، به سود ایران خواهد بود تا اصرار بر ماندن. اما مساله در عراق تفاوت دارد. ایران با 1600 کیلومتر مرز مشترک و سابقه حضور تاریخی در آن سرزمین و وجود جمعیت کرد ایرانی تبار نمی تواند به سادگی از آن سرزمین خارج گردد و از منافع امنیتی خود چشم پوشد. در اینجاست که تهدید امنیتی جمعی (همراه با آمریکا) برعلیه نظام اسلامی که در نهایت برعلیه ایران خواهد بود، نقش مهم خود را نشان خواهد داد. ایران دیگر در سوریه امتیازی برای از دست دادن ندارد و مجبور است که برای کاهش از تنش و حتا درگیری احتمالی با آمریکا، امتیازهای قابل ملاحظه در عراق پیشنهاد کند. در عراق نیز با مساله تجزیه روبرو هستیم. سال هاست که اقلیم کردستان با اعلان حکومت، پرچم و دریافت پول نفت، به طور دفاکتو از عراق تجزیه شده است. اکنون نگاه داشتن بخش سنی نشین در آنچه که جمهوری عراق نامیده می شد، نیز غیر ممکن بنظر می رسد. به موازات این جریان، آزاد سازی موصل و شکست نظامی داعش در آینده نزدیک امکان پذیر شده است. منابع نفتی موصل و تلاش در تغییر شکل جمعیت آن مورد نظر شیعه ها "دولت مرکزی عراق"، ترکیه، دستجات کرد و آمریکا است. هرگروه تلاش می کند که به موازات ضعف داعش، جمعیت مورد نظر خود را افزایش دهد. آمریکا مایل به دست اندازی موثر ترکیه، شیعه ها و حتا کردها به این منطقه نیست. آمریکا ترجیح می دهد که جمعیت اکثریت سنی همراه با بخشی کرد و شیعه در آن سرزمین مستقر شوند. برای ایجاد چنین منطقه ای بنظر می رسد که حتا حاظر است از نیروی نظامی، پس از خروج داعش استفاده کند. برای ایجاد حکومت سنی نشین در عراق (و سوریه) در آینده، درآمد نفت موصل تعیین کننده است. به احتمال زیاد ترکیه، نیروی نظامی خود را در بخشی از منطقه کردنشین عراق که اشغال کرده است، را دستکم تا مدتی در آینده را همچنان حفظ خواهد کرد. آمریکا، اسرائیل و عربستان در این مورد برخورد منافع ندارند. حال، تهدید نظامی آمریکا بر رژیم اسلامی و همراهی دیگر قدرت های منطقه در آن، در حالی که نظام اسلامی را در داخل پیش از پیش دچار چند دستگی و ضعف خواهد کرد، رژیم را زیر فشار شدیدی قرار خواهد داد که در عراق نتواند و نخواهد به آزادی مانور کند.
ایران به عنوان یک ملت تاریخی و بزرگ ترین قدرت بالفعل در ناحیه، خواستار ثبات است. مرزهای جدید، با خود بی ثباتی درآزمدت بهمراه می آورد که بسود ایران نیست. برخلاف منافع ملی ایران، نظام اسلامی عامل مهمی در ایجاد جنگ داخلی در سوریه و تشدید جنگ داخلی (با افزایش بی ثباتی) در عراق بوده است. خیانت های رژیم در این سرزمین ها، اکنون یک به یک بارور شده و محصول خود را نشان می دهند. در حالی که پس از اشغال عراق وسیله ی آمریکا، ایران به فاتح اصلی آن سرزمین در آمده بود، نظام اسلامی هرچه که توانست در بی ثباتی و تشدید اختلاف میان شیعه و سنی افزود. ترکتازی های نظام اسلامی شیعه در سوریه و عراق و تلاش در راه ایجاد کمربند شیعی زیر عنوان "صدور انقلاب"، شرایط روانی لازم در جهان سنی مذهب برای زایش داعش، را به وجود آورد. البته عربستان، ترکیه و دیگران نیز در بوجود آوردن این حکومت آدم خور، سهیم بودند. واکنش همگان در برابر نظام اسلامی، جنبش شیعی را نخست به حالت دفاعی و اکنون به عقب نشینی وادار کرده است. حماس مدت هاست که از نظام اسلامی بریده و به احتمال، حزب الله نیز برای نجات خود و ادامه زندگی پس از قطع کمک های مالی رژیم بر اثر نداری، چاره ای ندارد که بدامن اربابی ثروتمند بی افتد.
تنها در جبهه های باختری نیست که سیاست "صدور انقلاب" که در واقع سیاست راهبردی نظام اسلامی در داخل و خارج کشور بود با، شکست روبرو شده است. در جبهه های جنوبی، خلیج فارس و حتا دورتر نیز ما شاهد این وضع هستیم. در یمن نظام اسلامی با هیاهو و سروصدای معمول خود را به وسط معرکه اندخت. حتا ناوگان دریائی به سوی کرانه های آن سرزمین روان کرد که مجبور شد، با خفت آن را به ایران برگرداند. در عربستان، با وجود فشار شدید همراه با خرابکاری و تلاش در ایجاد برخورد، اکنون حکومت بدوی آن سرزمین است که دست بالا را در نبرد سی و هشت ساله به دست آورده و نه رژیم اسلامی. در این مدت عربستان همیشه تلاش می کرد تا از شدت تنش در خلیج فارس که شاهراه حیاتی هم برای ایران و هم عربستان، کویت، امارات، بحرین و قطر می باشد، در برابر تهدیدهای رژیم بکاهد. اقدامات ضد ایرانی رژیم، عربستان هر روزه بیش از پیش نه تنها بدامان آمریکا بلکه پاکستان نیز کشاند. اتحاد پاکستان و عربستان مرزهای جنوبی و خاوری ایران را توامان مورد تهدید قرار می دهد. ما شاهدیم که رئیس جمهور نظام، دست کمک به سوی عربستان دراز کرده است، گامی که بخودی خود قابل تحسین است. اما زمانبندی آن، جز ضعف به چیز دیگری نمی تواند تعبیر گردد. باید توجه داشت که چون دیگر اعتباری برای هیچیک از سردمداران رژیم باقی نمانده است قدرت های منطقه انگیزه لازم برای یاری رساندن به نظام اسلامی که در حال زوال است، را ندارند. نظام مجبور است که به عقب نشینی همچنان ادامه دهد.
بدون وارد شدن به آسیب پذیری سترگ داخلی نظام، می توان نتیجه گرفت که شکست های پی در پی رژیم در خارج از کشور، ایران را وادار به چشم پوشی از منافع حیاتی امنیت ملی خود در عراق خواهد کرد. نظام اسلامی بدون درک این واقعیت ساده که در هر برهه، هدف ها را باید با توان بالفعل هماهنگ کرد، وارد بازی شد که ایران را با تهدید جدی نظامی در تمامی مرزهای خود، از جنوب گرفته تا باختر، شمال و خاور مواجه کرده است.
بنا بر سنت سی و هشت ساله، نظام اسلامی مهم ترین آفریننده تهدید بر ضد امنیت ملی ایران است. ایران تا هنگامی که نظام اسلامی سقوط نکرده است، روی آسایش بخود نخواهد دید.
----------------------------------
۱ - هرچند با تکذیب وزیر دفاع، به نظر می رسد که آمریکا، دستکم در حال حاظر از ادعا بر سر منابع نفتی عراق دست برداشته، با این حال نمی توانیم در باره موضع آمریکا در آینده مطمئن باشیم.
۲ - اگر روزی، اشغال عراق وسیله ی آمریکا، نظام اسلامی را به برنده اصلی در تمام آن سرزمین بدل کرد، امروز در بهترین حالت نظام اسلامی تنها قادر به حفظ مقداری از نفوذ خود در بخش شیعه نشین خواهد بود. نفوذ ایران در بخش سنی نشین وجود ندارد و در اقلیم کردستان نیز رو به افول است.
۳ - هدف های نظام اسلامی در خارج و داخل کشور، بنا به برداشت کوته بینانه رژیم، برای دوام و بقای نظام طراحی شده اند. نمی توان این هدف ها را ضد منافع ملی ایران تعبیر نکرد.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۲۱ فوریه ۲۰۱۸

ستون آزاد

+ چارک‌های توسعه محسن رنانی

+ نامه سرگشاده یک کنشگرمدنی به احمد توکلی - عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام: تنها در عربستان، عراق و اسرائیل به دنبال دزدها، مفسدان و دشمنان ایران نگردیم! کوروش برارپور

+ سردرگمی رژیم فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران اسیرآنارشیسم سیاستگذاری دکتر محسن رنانی

+ واکنش یک کنشگر مدنی به عذرخواهی محمدرضا عارف(نماینده مردم تهران در مجلس) از مردم ایران! کوروش برارپور

+ آینده چراغ راه گذشته دکتر شیرزاد کلهری

+ قدیانی: اصلاح‌طلبان بیش از این با خامنه‌ای مصالحه نکنند 

+ عشق و فلسفه در گفت‌وگو با موسی اكرمی 

+ آیا نظام وارد فاز فروپاشی شده است ؟ رضا علوی

+ کنشگر مرزی و ظرفیت‌هایش برای تغییر بهمن احمدی‌امویی

+ نظام¬های سیاسی بیمار طی چه فرایندی به بن بست¬های استراتژیک، اضمحلال، فروپاشی و نابودی می رسند؟ کوروش برارپور

+ کروبی، وضعیت امروز ایران را نتیجه مستقیم سیاست‌های خامنه‌ای دانست 

+ دوره ی تکرارِ اعتراضات مدنی و آشوب های خیابانی در ایران و زمان دو برابر شدنِ آنها از لحظه ی فراجهش ناگهانی تا جهش کامل شان چقدر است؟‎ کوروش برارپور

+ مواجهه ایرانی‌ها با غرب چگونه باید باشد؟ باید از فرق سر تا نوک پا غربی شویم؟ امیر سلطان‌زاده

+ نخبگان یا مردم؛ محور توسعه کدام است؟ 

+ ده‌ها وکیل خواستار پذیرش پرونده بازداشتی‌های اخیر در ایران شدند 

+ صادقی: یکی از کسانی که در زندان فوت کرد، از خوراندن قرص به زندانیان خبر داده بود 

+ بیانیه‌ی جمعی از نویسندگان، شاعران و هنرمندا ن ایرانی در سوئد 

+ نجفی، قالیباف را به استفاده از بودجه شهرداری تهران در انتخابات ریاست جمهوری متهم کرد 

+ تفكرى در باره وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ سکوت موقت فرهاد یزدی

+ فرهادی و هدیه تهرانی؛ اعتراض‌های سراسری و پرسش‌ها و پاسخ‌ها 

+ پاسپورت آلمانی در صدر رده بندی جهانی 

+ چرا ناآرامی‌های اخیر ایران به یک جنبش همگانی منجر نشد؟ شهیر شهید ثالث

+ جنگ دولت با زبان انگلیسی در مدارس ابتدایی سعید پیوندی

+ «مردم نگران کهریزک دیگری هستند» 

+ دعوت اتحادیه اروپا از ظریف برای گفت‌وگو در مورد «برجام» در روز پنج‌شنبه 

+ یک نماینده ارشد پارلمان آلمان «شکایتی رسمی» علیه هاشمی شاهرودی ارائه کرده است 

+ تایید خبر مرگ یکی از بازداشت‌شدگان در اوین؛‌ صادقی نسبت به وقوع «کهریزک دوم»‌ هشدار داد 

+ نگرانی یک عضو شورای شهر تهران از تکرار حوادث کهریزک 

+ گزارشی از تظاهرات همبستگی با مبارزات مردم ایران در استکهلم 

+ اگر به فساد هم‌اندازه حجاب حساس بودیم، اوضاع‌مان بهتر ‌می‌شد 

+ یادداشتی از محسن مخملباف: براى جوانى كه در خيابان با مردم سخن گفت محسن مخملباففیلمساز

+ نگاه تاجیکان به تحولات ایران BBC

+ آخوندهای درباری مواجب بگیر: مقدس یا نابود کننده اسلام؟ اکبر گنجی

+ ادامه بازداشت دانشجویان در ایران 

+ پرده آخر فرهاد یزدی

+ شلیک به ساختمان فرمانداری لنجان اصفهان 

+ اصلاح‌طلبان ایران در مورد اعتراض‌ها چه می‌گویند 

+ نسرین ستوده حقوقدانان و روشنفکران ایران را به حمایت از مطالبات مردم فراخواند 

+ پیشنهاد جعفر پناهی:‌ رفراندوم یا تظاهرات آزاد 

+ فراخون ملی برای شرکت در تظاهرات بزرگ ایرانیان ساکن بلژیک 

+ بیانیه همبستگی سوریه با قیام ملت¬های ایران 

+ اعلام پشتیبانی همبستگی جمهوری خواهان از مبارزات مردم ایران 

+ مناسبات سردار سپه و روحانیت  رضا علوی

+ مردم به روشنی می گویند جمهوری اسلامی نمی خواهند مهرداد درویش پور

+ ویژه گی ها و تفاوت ها  رضا علوی

+ مقاله ای از خانم دکتر شاهین/تهران 

+ نجات ایران فرهاد یزدی

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ ورشکستگی بازار ایدئولوژیک (2)  فرانسیس ساندرز

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995