Iranian Futurist 
Iranian Futurist
Ayandeh-Negar
Welcome To Future

Tomorow is built today
در باره ما
تماس با ما
خبرهای علمی
احزاب مدرن
هنر و ادبیات
ستون آزاد
محیط زیست
حقوق بشر
اخبار روز
صفحه‌ی نخست
آرشیو
اندیشمندان آینده‌نگر
تاریخ از دیدگاه نو
انسان گلوبال
دموکراسی دیجیتال
دانش نو
اقتصاد فراصنعتی
آینده‌نگری و سیاست
تکنولوژی
از سایت‌های دیگر


تندروی و یا رشد پوپولیسم - بخش نخست

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:
Twitter Google Yahoo Delicious بالاترین دنباله

[11 Dec 2016]   [ فرهاد یزدی]

– یازدهم دسامبر 2016

پوپولیسم یا وعده حل ساده و سریع مسایل بدون درگیر شدن در بحث منطقی چگونگی دست یابی به هدف ها و در نتیجه گرایش به تندروی، در جهان توسعه یافته و با درآمد بالا، در حال فراز می باشد. بنظر می رسد غرب بسرعت در راه رادیکالیسم حرکت می کند. نظم موجود نتوانسته مسایل مردم را در سطح قابل قبول حل کند و خشم ناشی از آن، موتور این جنبش است که بر محبوبیت بازیگران یک بعدی سیاسی - مذهبی - قومی که بشدت بر راه حل های خود ایمانی متعصب داشته و همزمان از قابلیت انتقال نظرات خود به توده برخوردار بوده اند، افزوده است. خشم جامعه و کم سو شدن نور امید، به طور مستقیم نیاز به تغییر سریع و ژرف در کشور را ایجاد می کند که در نهایت آن ممکن است به انقلاب منجر می شود. خاورمیانه از روز انقلاب اسلامی در ایران که وعده حل تمام مسایل را در این جهان را نه تنها در کوتاه مدت، بلکه تضمین عافیت در آن جهان را نیز بهمراه آورد، پوپولیسم رادیکال مذهبی را از نو جانی تازه بخشید. نتیجه آن خون ریزی و تندروی از مرزهای غربی هندوستان تا ساحل مدیترانه، در این دوران دراز بوده است. ورود داعش به صحنه و دورشدن ترکیه از آتاتورک، تندروی در منطقه را با ابعاد نوینی روبرو کرد. در جوامع پیش رفته، با افزایش خشم در جامعه خود را در صندوق های رای که به طور سنتی در چنگال میانه روها بود، به سود تندروها چه در چپ و چه راست و به ویژه به سوی "پوپولیست ها" که وعده سریع حل مساله بدون روشن کردن راه عملی و منطقی آن را می دهند، تبلور می کند. در آمریکا و اروپا چنین تحولی خود را آشکار کرده است.
پوپولیست ها چه در جبهه راست و چه چپ در این سرزمین ها با شعار حمایت از اقتصاد داخلی و کشیدن دیوار جدائی که نیروی کار را نیز در بر می گیرد و یا به سخن دیگر با دست آویز به نوعی ناسیونالیسم کور، به نژادپرستی و تندروی در جامعه می افزایند. در پیش گرفتن سیاست های اقتصادی حمایتی، امکان دارد که در کشورهای صنعتی در کوتاه مدت با گران کردن واردات به رشد داخلی کمک نماید. اما تردیدی نیست که چنین سیاست هایی در درازمدت، رشد اقتصادی در سطح جهان را کاهش داده و در نهایت به رکود منجر خواهد شد. از سوی دیگر همزمان گرایش به تندروی در سیاست خارجی جهان با تکیه بر شعارهای ناسیونالیستی افزایش خواهد یافت که نتیجه آن کاسته شدن از توان نیروهای حافظ نظم موجود و قوانین بین المللی خواهد بود. افزایش بی ثباتی و کم بها دادن به قوانین تثبیت شده جهانی که ضامن صلح و نظم جهانی در نیم سده گذشته بوده است، یکبار دیگر خطر درگیری نظامی میان قدرت های بزرگ را افزایش خواهد داد.
در درازای این زمان، بجز چند جنگ در خاورمیانه که میان کشورهائی که هردو طرف و یا دستکم یک طرف خودکامه بودند، در نگرفت که همگی در منطقه به صورت محدود باقی ماندند. اکنون بنظر می رسد که با رشد تندروی، آرامش نسبی در خطر از همپاشی می باشد. از نظر سیاسی، نگاه کوتاه مدت در کسب منافع و در این راستا برگذیدن اجباری روش های تند، مشخصه این پدیده می باشد. با در نظر گرفتن کانون برخورد یعنی خاورمیانه، شاید بنظر رسد که انتخاب ترامپ در آمریکا بتواند نظرات روسیه و آمریکا را در درجه نخست در مورد سوریه و پس از آن عراق بهم نزدیک کند. با وجودی که تندروهای آمریکا دست بالا را در تعیین سیاست خارجی بعهده خواهند داشت، آنان نیز درگیری نظامی در خاورمیانه را، هدر دادن منابع انسانی و مالی می دانند و خواستار حل سریع آن هستند. از دید این گروه وجود بشار در قدرت اگر بتواند عزم روسیه را در رسیدن به نوعی تفاهم راسخ تر کند، امتیاز قابل پرداختی به روسیه است. البته بنظر نمی رسد که وزیر دفاع آمریکا باسابقه فرماندهی در خاورمیانه، اعتقادی به امکان حفظ یکپارچگی سرزمینی آنچه عراق و سوریه نامیده می شد داشته باشد. با چنین برداشتی، تقسیم این دو سرزمین به حکومت های شیعه و سنی و الحاق دوفاکتوی بخشی از مناطق شمالی و کردنشین به ترکیه، ساده تر امکان پذیر خواهد بود. البته نمی توان ادعا کرد که سیاست مداران نوین آمریکا تنها بخاطر امکان ناپذیری حفظ یکپارچه عراق و سوریه چنین برداشتی را انتخاب خواهند کرد. گزینش نخست نظامی آنان، تمرکز برخاوردور خواهد بود. با خودکفائی آمریکا در تولید انرژی فسیلی، و یافتن ذخائر جدید و امکان بازیابی گاز از منابع قدیمی، همراه با روند رو به کاهش مصرف انرژی فسیلی برای افزایش یک واحد تولید ناویژه ملی، خاورمیانه دیگر اهمیت استراتژیک سابق خود را از دست داده است. احتمال درگیری جنگ میان قدرت های بزرگ بر سر منابع نفتی خاورمیانه، از هر زمان پس از جنگ دوم جهانی پائین تر است و به احتمال زیاد این روند سال ها ادامه خواهد یافت، به ویژه که با پیش رفت در تکنولوژی، تغییرات عظیم در تولید و پخش انرژی، انتظار می رود.
از سوی دیگر، دو اقیانوس هند و آرام و کرانه های آن، از اهمیت روبه افزایشی در سیاست جهانی روبرو هستند. از نظر تولید اقتصادی وبازرگانی، این حوزه مکان نخست را در جهان دارد و تا سال ها در این مقام خواهد ماند. گرانیگاه اقتصادی جهان مدتیست که از اقیانوس اطلس به این حوزه منتقل شده و با در نظر گرفتن جمعیت، سرمایه گذاری و سرزنده بودن فعالیت های اقتصادی، تا سال های قابل دید در همین مکان باقی خواهد ماند. با وجود تنش میان کره شمالی و برخی از کشورهای دیگر و با وجود تنش و اختلاف تاریخی میان چین با ژاپن، کره جنوبی، ویتنام، فلیپین و اندونزی بایکدیگر، این منطقه در 25 سال گذشته با آرامش نسبی روبرو بوده است. در نتیجه شرایط تمرکز بر اقتصاد، در منطقه وجود داشته است. با این وجود، شش کشور ساحلی یعنی آمریکا، چین، روسیه، کره شمالی، هندوستان و پاکستان از توان هسته ای و همزمان با رشد تند گرائی روبرو هستند. با نشیب نسبی آمریکا به عنوان قدرت نخست اقتصادی جهان و فراز چین و هندوستان و وجود قدرت های جا افتاده دیگر اقتصادی مانند ژاپن، تایوان، کره جنوبی و مراکز بازرگانی- مالی مانند هنگ کنگ و سنگاپور، قدرت های منطقه و بالاتر از همه چین و پس از آن ژاپن، کره جنوبی و تایوان تلاش خواهند کرد که افزون بر چتر حمایتی آمریکا، خود نیز با ایجاد اتحاد با دیگر کشورهای منطقه و گسترش نیروی نظامی، امنیت خود را تضمین کنند. سه قدرت ژاپن، کره جنوبی و تایوان دارای این توان هستند که بسرعت خود را با جنگ افزار هسته ای مجهز کنند. تاکنون آمریکا مانع از تجهیز آن سرزمین ها به جنگ افزار هسته ای بود، که مورد حمایت تمامی کشورهای منطقه بود. همزمان حکومت های تهدید کننده درک کرده اند که هرگونه حمله ی نظامی در سطح گسترده با احتمال بسیار زیاد با پاسخ هسته ای آمریکا روبرو خواهد شد. اما با گسترش تندروی در جهان که نمی تواند این گوشه از جهان را دربر نگیرد، خواست تجهیز به این نوع جنگ افزار را افزایش خواهد داد.
پیچیدگی های رقابت های محلی، اقتصادی، جمعیتی و فراز قدرت های جدید در رقابت های جهانی، امنیت این منطقه را بسیار حساس و به بالاترین در محاسبات سیاسی – نظامی جهان بدل شده است. آمریکا با تکیه بر پایگاه های خود در سراسر گیتی، ناوهای هواپیمابر و زیر دریائی های هسته ای، موشک های قاره پیما و توان ترابری بی تا، تنها قدرت نظامی است که می تواند در هر نقطه از جهان به عملیات نظامی و از آن میان زمینی دست زند، آمادگی رها کردن نقش تاریخی خود یعنی قدرت برتر در اقیانوس کبیر و تضمین کننده بازرگانی آزاد را نه تنها ندارد، بلکه با گسترش رادیکالیسم، خواستار افزایش نقش خود به عنوان ژاندارم منطقه (که بیش از مناطق دیگر به ژاندارم نیاز دارد) خواهد بود. افزون بر تلاش در راه مهار کردن گسترش نظامی چین و جاه طلبی بی پایه ی کره شمالی، با حفظ پایگاه دیگوگارسیا و حضور ناوگان دریایی پر توان در اقیانوس هند، تلاش خواهد کرد از ازهمپاشی پاکستان متزلزل پیش گیری و بدینوسیله از احتمال زیاد جنگ هسته ای با هندوستان، مقداری بکاهد. حتا با کنار گذاردن فراز چین که درهرحال توازن قوا را بهم خواهد زد، با در نظر گرفتن این واقعیت که دو قدرت هسته ای کره شمالی و پاکستان که رادیکالیسم در آن جا افتاده است و همزمان دارای حکومت های متزلزل و جامعه بسیار فقیر هستند، به خطرناک ترین منطقه جهان که می تواند فاجعه آفرین باشد، بدل گردیده است. از این رو تقویت نیروی نظامی آمریکا در این دو اقیانوس، نه تنها با استقبال تمامی متحدین سنتی آمریکا، بلکه اکثریت بزرگ دیگر کشورها حتا دشمنان سابق مانند ویتنام و کامبوج روبرو خواهد شد. به احتمال زیاد، روسیه که نه می خواهد و نه می تواند با توان روبه افزایش چین در اقیانوس آرام مقابله کند، ازحضور بیش تر آمریکا گرچه با اعتراض ظاهری، استقبال خواهد کرد.
چین همراه روسیه که شباهت های سیاسی نزدیکی دارند و حکومت هردو با دمیدن بر شیپور ناسیونالیسم تلاش در تثبیت موقعیت داخلی خود دارند. چین دست به ایجاد جزایر دست ساز که مرزهای آبی آن کشور را گسترش می دهد زده است. در چهار سال گذشته، جهان شاهد افزایش حضور نظامی چین در آب های ساحلی خود و مناطق مورد اختلاف با دیگر سرزمین ها مانند ویتنام، اندونزی و فلیپین زده بوده است. همزمان چین بدون احتساب مغولستان، دارای 4200 کیلومتر مرز با روسیه است. این بخش از روسیه با جمعیت سرانه پائین و ذخایر اصلی نفت و گاز، با فشار جمعیتی بسیار بالای چین روبروست. ساده ترین راه حل مساله جمعیت چین از راه روسیه می باشد. از این رو چین و روسیه نخواهند توانست بدل به متحد استراتژیک گردند. هردو با احتیاط تمام بهم نزدیک خواهند شد. اما این واقعیت نمی تواند مانع از مشارکت اقتصادی و با تکیه بر تامین مواد اولیه چین از روسیه گردد. یا اتخاذ سیاست های مشترک به ویژه در برابر آمریکا و غرب بسود هردو کشور می باشد. هردو کشور در برابر تجاوز یک دیگر به سرزمین های کوچک تر، سکوت کرده اند. اما ایدئولوژی مشترک و یا ارزش های پابرجای مشابه در جامعه و یا حکومت آن کشورها که پایه های اتحاد استراتژیک را ایجاد کند، در معادله غایب است. بلکه احساس تهدید درازمدت از جانب چین بر روسیه که نه از جانب اروپا و نه از مرزهای جنوبی (به استثنای تهدید مذهبی) بر روسیه وارد نمی گردندند، در نهایت آن سرزمین گسترده را به سوی اروپا، خواهد راند. حکومت آلیگارشی روسیه که اختلاف طبقاتی و تقسیم ناعادلانه ثروت را ایجاد کرده و همراه آن، استفاده از قدرت حکومتی برای حفظ وضع موجود و ساکت کردن مخالفان و ایجاد شرایط خفقان که تمامی را زیر ندای ناسیونالیسم روسی، پنهان کرده اند، در برابر فشارهای ناشی از واقعیت عقب افتادگی و دور بودن از توان بالقوه، دوام نخواهد آورد.
کابینه جدید آمریکا متشکل از میلیاردرها و نظامیان، با تندروی موجود در آنان، دستکم در کوتاه مدت گرایش به استفاده از نیروی سخت آمریکا (نظامی + اقتصادی) خواهند داشت تا قدرت نرم و دیپلماسی. این برداشت، رشد نظامی آمریکا در حوزه اقیانوس هند و آرام را تشدید خواهد کرد. حضور آمریکا در اقیانوس اطلس و خاورمیانه، گرایش به کاهش دارد. اروپا مجبور خواهد شد که بار بزرگ تر مالی و نظامی در امنیت خود را بدوش بکشد و دستکم هزینه های نظامی را به 2% تولید ناویژه ملی برساند. رادیکالیسم روبه رشد اروپا، سد بزرگی در این راه نخواهد بودو احتمال افزایش بودجه نظامی از آمریکا گرفته تا اروپا و خاور دور، نزدیک به یقین است. تمامی این تحولات اشاره بر تندروی در نقاط بحرانی جهان دارد. استثنا شاید در مساله سوریه باشد که رسیدن به راه حل سیاسی و بده و بستان میان قدرت های بزرگ جهانی روشن تر شده است.

مطلب‌های دیگر از همین نویسنده در سایت آینده‌نگری:


منبع:


بنیاد آینده‌نگری ایران



يكشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۸ فوریه ۲۰۱۸

ستون آزاد

+ چارک‌های توسعه محسن رنانی

+ نامه سرگشاده یک کنشگرمدنی به احمد توکلی - عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام: تنها در عربستان، عراق و اسرائیل به دنبال دزدها، مفسدان و دشمنان ایران نگردیم! کوروش برارپور

+ سردرگمی رژیم فرهاد یزدی

+ اقتصاد ایران اسیرآنارشیسم سیاستگذاری دکتر محسن رنانی

+ واکنش یک کنشگر مدنی به عذرخواهی محمدرضا عارف(نماینده مردم تهران در مجلس) از مردم ایران! کوروش برارپور

+ آینده چراغ راه گذشته دکتر شیرزاد کلهری

+ قدیانی: اصلاح‌طلبان بیش از این با خامنه‌ای مصالحه نکنند 

+ عشق و فلسفه در گفت‌وگو با موسی اكرمی 

+ آیا نظام وارد فاز فروپاشی شده است ؟ رضا علوی

+ کنشگر مرزی و ظرفیت‌هایش برای تغییر بهمن احمدی‌امویی

+ نظام¬های سیاسی بیمار طی چه فرایندی به بن بست¬های استراتژیک، اضمحلال، فروپاشی و نابودی می رسند؟ کوروش برارپور

+ کروبی، وضعیت امروز ایران را نتیجه مستقیم سیاست‌های خامنه‌ای دانست 

+ دوره ی تکرارِ اعتراضات مدنی و آشوب های خیابانی در ایران و زمان دو برابر شدنِ آنها از لحظه ی فراجهش ناگهانی تا جهش کامل شان چقدر است؟‎ کوروش برارپور

+ مواجهه ایرانی‌ها با غرب چگونه باید باشد؟ باید از فرق سر تا نوک پا غربی شویم؟ امیر سلطان‌زاده

+ نخبگان یا مردم؛ محور توسعه کدام است؟ 

+ ده‌ها وکیل خواستار پذیرش پرونده بازداشتی‌های اخیر در ایران شدند 

+ صادقی: یکی از کسانی که در زندان فوت کرد، از خوراندن قرص به زندانیان خبر داده بود 

+ بیانیه‌ی جمعی از نویسندگان، شاعران و هنرمندا ن ایرانی در سوئد 

+ نجفی، قالیباف را به استفاده از بودجه شهرداری تهران در انتخابات ریاست جمهوری متهم کرد 

+ تفكرى در باره وقايع اخير ايران جمشيد قراجه داغى

+ سکوت موقت فرهاد یزدی

+ فرهادی و هدیه تهرانی؛ اعتراض‌های سراسری و پرسش‌ها و پاسخ‌ها 

+ پاسپورت آلمانی در صدر رده بندی جهانی 

+ چرا ناآرامی‌های اخیر ایران به یک جنبش همگانی منجر نشد؟ شهیر شهید ثالث

+ جنگ دولت با زبان انگلیسی در مدارس ابتدایی سعید پیوندی

+ «مردم نگران کهریزک دیگری هستند» 

+ دعوت اتحادیه اروپا از ظریف برای گفت‌وگو در مورد «برجام» در روز پنج‌شنبه 

+ یک نماینده ارشد پارلمان آلمان «شکایتی رسمی» علیه هاشمی شاهرودی ارائه کرده است 

+ تایید خبر مرگ یکی از بازداشت‌شدگان در اوین؛‌ صادقی نسبت به وقوع «کهریزک دوم»‌ هشدار داد 

+ نگرانی یک عضو شورای شهر تهران از تکرار حوادث کهریزک 

+ گزارشی از تظاهرات همبستگی با مبارزات مردم ایران در استکهلم 

+ اگر به فساد هم‌اندازه حجاب حساس بودیم، اوضاع‌مان بهتر ‌می‌شد 

+ یادداشتی از محسن مخملباف: براى جوانى كه در خيابان با مردم سخن گفت محسن مخملباففیلمساز

+ نگاه تاجیکان به تحولات ایران BBC

+ آخوندهای درباری مواجب بگیر: مقدس یا نابود کننده اسلام؟ اکبر گنجی

+ ادامه بازداشت دانشجویان در ایران 

+ پرده آخر فرهاد یزدی

+ شلیک به ساختمان فرمانداری لنجان اصفهان 

+ اصلاح‌طلبان ایران در مورد اعتراض‌ها چه می‌گویند 

+ نسرین ستوده حقوقدانان و روشنفکران ایران را به حمایت از مطالبات مردم فراخواند 

+ پیشنهاد جعفر پناهی:‌ رفراندوم یا تظاهرات آزاد 

+ فراخون ملی برای شرکت در تظاهرات بزرگ ایرانیان ساکن بلژیک 

+ بیانیه همبستگی سوریه با قیام ملت¬های ایران 

+ اعلام پشتیبانی همبستگی جمهوری خواهان از مبارزات مردم ایران 

+ مناسبات سردار سپه و روحانیت  رضا علوی

+ مردم به روشنی می گویند جمهوری اسلامی نمی خواهند مهرداد درویش پور

+ ویژه گی ها و تفاوت ها  رضا علوی

+ مقاله ای از خانم دکتر شاهین/تهران 

+ نجات ایران فرهاد یزدی

+ مات شدن نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ ورشکستگی بازار ایدئولوژیک (2)  فرانسیس ساندرز

+ سرگردان در راهروهای ارشاد 

+ تاک و تاک نشان فرهاد یزدی

+ چهره دوگانه اکتبر 

+ نزاع بر سر هیچ! عارف دانیالی

+ بالاتر از خطر  فرهاد یزدی

+ در عربستان چه می گذرد ؟ دکتر رضا علوی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر جنگ افزار کشتار جمعی - قسمت نخست فرهاد یزدی

+ گذر پر مخاطره فرهاد یزدی

+ جاسوسی در نظام اسلامی فرهاد یزدی

+ فوریت مساله افغانستان فرهاد یزدی

+ مرزهای نوین، در حال شکل گیری. فرهاد یزدی

+ خودمان را گول نزنیم ما ملت بزرگی نیستیم رضارخشان

+ امیدهای آینده فرهاد یزدی

+ پرویز شفا استاد سینما از دنیای ما رفت 

+ افعانستان: روزنه امید؟ فرهاد یزدی

+ بازیگر جدید سیاست خارجی ایران فرهاد یزدی

+ آینده‌نگری در برنامه‌ریزی شهری میانه دکتر علی تقی‌پور

+ کابینه دوم روحانی فرهاد یزدی

+ صادق خلخالی به روایت دخترش 

+ مریم میرزاخانی و مهدی علوی شوشتری حسین باقرزاده

+ از ژن برتر تا بابای بند باز رضارخشان

+ پرنسیب سیاسی را از احمدی نژاد باید آموخت رضارخشان

+ آیا جنگ بین ایران و عربستان - یک بلوف سیاسی از سوی امریکا نیست؟ م - ر ایران

+ راه ملت فرهاد یزدی

+ هیچ دلیلی برای خوش بینی به آینده خاورمیانه نیست / جنگ بزرگ بعدی در راه است 

+ ما و تمدن‌زدایی جهانبگلو

+ برای آناهیتا دختر مریم دکتر محسن طاهری دمنه

+ اتحاد برای ایجاد جنگ فرهاد یزدی

+ استالین و منطق صوری میثم خسروی*:

+ موازنه قدرت فرهاد یزدی

+ علوم انسانی خصلتاً مزاحم است سارا شریعتی

+ تبریک به کتاب در جستجوی یحیی دکتر شیرزاد کلهری

+ آقازاده ای که ولیعهد شد  رضا علوی

+ صدای پای بحران در کانون دانایی 

+ چرا باید علوم انسانی بخوانیم؟ سارا شریعتی

+ آینده نه چندان دور ایران فرهاد یزدی

+ دانشگاه به‌مثابۀ شرکت چندملیتی 

+ بلبشوی نظام همزمان با وقایع تعیین کننده قطر فرهاد یزدی

+ ما این بودیم دکتر شیرزاد کلهری

+ چین چهره جهان را تغییر می‌دهد؟ 

+ روشنفكری پژوهی اکرمی، موسی

+ دوره ی مارکس و دوره ی ما دکتر شیرزاد کلهری

+ درنکوهش از شرکت در انتخابات محمّد امینی

+ بیانیه ­ی جمعی از آینده پژوهان کشور در حمایت از دولت تدبیر و امید 

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش سوم - ایران فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش دوم فرهاد یزدی

+ امنیت در عصر هسته ای - بخش نخست فرهاد یزدی

+ برگزاری همه‌پرسی با استفاده از امکانات نظام ولایت فقیه علی صدارت



info@ayandehnegar.org
©Ayandehnegar 1995